กลุ่มส่องโลกปริทรรศน์>ก-บทบาทของรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐเกาหลีในการพัฒนาเคพอป-กมล บุษบรรณ์
ก-บทบาทของรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐเกาหลีในการพัฒนาเคพอป-กมล บุษบรรณ์
ผู้วิจัย : ผศ.ดร. กมล บุษบรรณ์   โพสต์ เมื่อ 27 กรกฎาคม 2022

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์นโยบายเคพอปของรัฐบาลสาธารณรัฐเกาหลีแต่ละ ช่วงเวลา ถึงความพยายามและบทบาทด้านนโยบายของรัฐท่ามกลางหลายปัจจัยความสาเร็จของเคพอป

รัฐบาลของประธานาธิบดี คิม แดจุง จัดระเบียบกฎหมาย ระบบ และ องค์กรใหม่ รวมถึงข้อบังคับพื้นฐานเพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมด้านวัฒนธรรม ฯลฯ ก่อตั้งหน่วยงานส่งเสริมวัฒนธรรม สร้างโครงสร้างพื้นฐานและบุคลากรผู้เชี่ยวชาญ การจัดสรรงบประมาณเพิ่ม และ จัดตั้งสถาบันจานวนมากเพื่อวางรากฐานในการพัฒนาอุตสาหกรรมด้านวัฒนธรรมให้เติบโตอย่างจริงจัง ถัดมารัฐบาลของประธานาธิบดี โน มู-ฮย็อน กาหนดและส่งเสริมนโยบายสนับสนุนแต่ละภาคส่วนอย่างลึกซึ้ง โดยมุ่งเน้นอุตสาหกรรมวัฒนธรรมเป็นงานหลักและตั้งมูลนิธิแลกเปลี่ยนอุตสาหกรรมวัฒนธรรมเอเชียมารับผิดชอบในการพัฒนากระแสเกาหลี(ฮัน-รยู) โดยมุ่งให้ความร่วมมือเชิงนโยบายกับภาคเอกชนและสถาบันการศึกษา เพื่อสร้างเครือข่ายในการสนับสนุนฮัน-รยู ต่อมา รัฐบาลประธานาธิบดี อี มย็อง-บัก ดาเนินนโยบายเคพอปอย่างจริงจัง เช่น การสนับสนุนและจัดกิจกรรมเคพอปหลายโครงการผ่านการแข่งขัน และการมุ่งสนับสนุนเนื้อหาของฮัน-รยูให้เป็นเลิศ นาไปสู่กระแสชื่นชอบเคพอปทั้งในและต่างประเทศและเกิดการพัฒนาการศึกษาภาษาและวัฒนธรรมเกาหลีในต่างประเทศได้ถูกเผยแพร่อย่างมาก ต่อมารัฐบาล ประธานาธิบดี พัค กึน-ฮเย ขอบเขตของฮัน-รยู ไม่ได้จากัดอยู่แค่เคพอปแต่ขยายไปสู่ทุกด้านของสังคม เช่น อาหารเกาหลี การศึกษาเกาหลี วงการกีฬาของเกาหลี และได้ดาเนินการผ่านความร่วมมือจากหลากหลายสาขาเพื่อก้าวกระโดดสู่กระแสเกาหลีครั้งใหม่ รัฐบาลในปัจจุบัน ประธานาธิบดี มุน แจอิน เสริมความแข็งแกร่งและขยายการสนับสนุนการพัฒนาฮัน-รยูอย่างเป็นระบบ โดยเสริมความเชื่อมโยงระหว่าง ฮัน-รยู และอุตสาหกรรมของประเทศ ในขณะที่นโยบายฮัน-รยูก่อนหน้านี้ มุ่งเน้นการแพร่กระจายและส่งออกฮัน-รยู ไว้เพียงในภูมิภาคเอเชียเป็นหลัก แต่รัฐบาล ประธานาธิบดี มุน แจอิน เน้นการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม แบบสองทางมากกว่าที่จะเผยแพร่ฮัน-รยู ฝ่ายเดียวผ่าน 'นโยบายมุ่งใต้ใหม่(New Southern Policy)' โดยได้เน้นส่งออกความหลากหลายของ ฮัน-รยู และขยายตลาดผู้บริโภคด้วยการมุ่งเน้นสร้างฮัน-รยู ร่วมกันกับภูมิภาคอื่นให้ดียิ่งขึ้นเพื่อภาพลักษณ์ที่ดีของชาติ

สาธารณรัฐเกาหลีเติบโตเป็นมหาอานาจทางวัฒนธรรมผลมาจากวิสัยทัศน์ เป้าหมาย การกาหนดนโยบายและการสนับสนุนอย่างแข็งขันของรัฐบาล การดาเนินนโยบายต่อภาคเอกชน และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และสร้างระบบ ธรรมาภิบาลต่อการมีส่วนร่วมของผู้บริโภค และกาลังเป็นต้นแบบของการเติบโตทางวัฒนธรรมสาหรับประเทศกาลังพัฒนาควบคู่ไปกับการที่ สาธารณรัฐเกาหลีเป็นประเทศต้นแบบที่ประสบความสาเร็จในการเติบโตทางเศรษฐกิจอย่างมาก นับตั้งแต่ ค.ศ. 1970 เป็นต้นมา

The purpose of this study is to analyze Korean Government’s K Pop policies by period and to illuminate the government's policy efforts and roles in the success of K Pop.

The Kim Dae jung government laid the foundation f or the full fledged growth of Korean cultural industry by reorganizing laws such as ‘'Cultural Industry Promotion Act' and establishing infrastructure, nurturing professional manpower and increasing the budget allocation. The Roh Moo hyun government has sp specified and deepened support policies for each sector by selecting the cultural industry as a core task. The Asian Culture Industry Exchange Foundation, established during the Roh Moo hyun administration, was in charge of Hallyu projects and built a network to support Hallyu in cooperation with private companies and academia. The Lee Myung bak government actively implemented K Pop policies by supporting and holding many K Pop events through competition and intensive support for excellent content. From the P ark Geun hye administration, the scope of K content was not limited to K Pop, but expanded to all fields of society such as food, education, and sports, and policies were implemented through cooperation from various fields to leap into the new Hallyu wave. Through the “New Southern Policy,” the Moon Jae in government is expanding the export market for cultural contents and related industries and instilling a positive image of the country.

Korea was able to grow into a cultural powerhouse as a result of the government's vision and goals, active policy establishment and support, policy implementation by related ministries and private companies, and the 'governance' system of active consumer participation. Along with Korea’s economic growth model in the 1970s, it has become a ‘cultural growth model’ for developing countries.